Sabado, Setyembre 18, 2021

Killer sudoku raw




KILLER SUDOKU RAW

mas matinding sudoku raw kaysa simpleng sudoku
dahil kaunti lang daw ang binigay na numero
titigan mo lang ang sinasabing killer sudoku
ano ang killer dito kung may pahimaton o clue

sumulpot lang sa cellphone ko itong panibagong app
killer sudoku nga'y magandang challenge sa hinagap
di karaniwan, ito'y aking hinahanap-hanap
lalo't ubos na ang santaon ng sudokung ganap

killer sudoku'y bagong app, isang imahinasyon
kung ilan ang bloke ay may suma, may pahimaton
dapat lang gamitin mo ang adisyon at subtraksyon
at madali mo nang masasagot ang mga iyon

di talaga killer, pambulag lang ang katawagan
habang nagpapagaling ay maganda ring libangan
kahit paano'y naeehersisyo ang isipan
at isa ring tandang napapasigla ang katawan

- gregoriovbituinjr.
09.18.2021

Hipag

HIPAG

isang taospusong pagpupugay sa aking hipag
nagpositibo sa sakit, buhay na'y pumanatag
siya'y bunso sa magkakapatid na maririlag
siya'y biglang nawala, sadyang nakababagabag

siya si Bunso pagkat siya'y bunso sa pamilya
mahilig magsolo, masaya kahit nag-iisa
bunso kaya ibinibigay ang anumang kaya
subalit ngiti niya'y di na masisilayan pa

salamat, hipag, sa iyong ibinahaging buhay
kahit sumandali'y nakasama ka namin, Kokway
ah, napakabata mo pa upang mawalang tunay
muli, maraming salamat sa iyo, pagpupugay!

- gregoriovbituinjr.
09.18.2021

Biyernes, Setyembre 17, 2021

Aliwalas

ALIWALAS

talaga ngang maaliwalas yaong kalangitan
magandang sinag ng araw, mainit sa kalamnan
kunwa'y maaliwalas sa aking pangangatawan
na sakit ay dama pa rin ng buong katauhan

bagamat maaliwalas pa rin ang mga mithi
patuloy pa ring lumalaban, ramdam man ang hapdi
puso't diwa'y naroon pa rin sa bayan at uri
nagpapalakas pa rin pagkat nais manatili

ah, ayokong matapos na lang ang lahat sa wala
na sa bawat giti ng pawis ay sukat at tugma
sa kasuluk-sulukang ilaya man ay may paksa
at may madawag na kwento sa gubat ng pabula

panay pa rin ang pagsusuob sa gabi at araw
langhap ang katas ng lemon sa mainit na sabaw
inhale, exhale, exercise, inhale, exhale, di magaslaw
palinga-linga, tinga-tingala, pagalaw-galaw

- gregoriovbituinjr.
09.17.2021

Oksiheno

OKSIHENO

mababa ang oksiheno, otsenta, otsenta'y tres
inhale, exhale, mag-breathing exercise ng ilang beses
kumain ng biskwit, sky flakes, huwag lang matamis
huminga ng malalim, abutin ang nobenta'y tres

gamit yaong oxymeter habang nagpapagaling
mabuti't sa bahay lang natutulog ng mahimbing
sa sampung five hundred milligrams Vitamin C lasing
nobenta'y singko sa oxygen ay naabot ko rin

mahirap ang maging alagain o nakaratay
sa banig ng karamdaman ay naritong humimlay
minsan nga'y umupo, maglakad, habang nagninilay
at inaalagata ang mga adhika't pakay

basta't sundin lang ang bilin ng tagapangalaga
oras ng kain, inom ng gamot, kelan gagala
habang tangan ko itong kwaderno upang tumula
sana oksiheno ko'y tumaas, di na bumaba

- gregoriovbituinjr.
09.16.2021

Martes, Setyembre 14, 2021

Kwento - Mataas na upa, sa iskwater tumira


MATAAS NA UPA, SA ISKWATER TUMIRA
Maikling kwento ni Gregorio V. Bituin Jr.

Baguhan lang sa Maynila si Igme. Galing siyang lalawigan at lumuwas lang ng Maynila upang maghanap ng trabaho. Nakahanap naman ng trabaho si Igme. Hindi sa pabrika kundi bilang magbabasura. Iyon bang kumukuha ng basura sa bahay-bahay at inilalagay sa trak.

Gaano lang ang sinasahod ni Igme sa isang buwan. Sapat lang sa pagkain, na minsan ay kulang pa nga. Paano na ang pambayad sa upa sa bahay? Noong una ay nakipisan muna siya sa pamilya ng kanyang pinsan noong bagong salta pa lang siya sa lungsod. Subalit tila kinaiinisan na siya ng asawa ng kanyang pinsan kaya nagpasya siyang mangupahan na lang. Kaytataas ng mga upa ng kwarto. Kaya nag-bed spacer muna siya. Kahit paano ay kaya pa niya ang upa. Hanggang manligaw si Igme sa isang may di gaanong kagandahang dilag na nagtitinda ng gulay sa palengke. Nagkaibigan sila hanggang sila’y ikasal. Hindi na mag-isa si Igme sa kanyang kama, at di na bed-space, kundi kwarto na ang kanyang inupahan bilang mag-asawa. Mahal na ang upa. Hanggang sa abutan sila ng pandemya. Nawalan sila ng trabaho nang mag-lockdown.

Nang lumuwag na ang lockdown, nagbalik siya sa pagtatrabaho bilang basurero, habang ang buntis niyang asawa ay hindi na makapag-tinda sa palengke. Subalit tumutulong sa asawa sa pamamagitan ng paglalabada. Hindi naman maganda ang kinikita nilang dalawa, kaya napilitan si Igme na maghanap ng mauupahang mas mura hanggang mayaya siya ng kanyang mga katrabaho na magtayo ng barungbarong na pansamantala nilang matitirahan sa malapit sa tambakan ng basura. 

Doon muna sila pansamantalang nagtirik ng tirahan kasama ang kanyang mga katrabaho. Doon sa tabi ng tapunan ng basura ay libre silang makatira dahil walang upa, walang maniningil sa kanila. Kaya doon sila nagtayo ng kanilang paraiso - isang munting barungbarong.

Libre ang paninirahan. Walang upa. Libre rin ang magkasakit dahil nasa tabi ng basurahan. Marahil ay ganyan ang kapalaran ni Igme at ng iba pang mahihirap na tulad niya. Ayaw nila ng hirap, tulad ng marami sa atin. Nais nila ng ginhawa, tulad ng marami sa atin.  Subalit dahil sa mahal na upa ng kahit maliit na kwarto na hindi kaya ng kanilang sinasahod, napilitan silang tumira sa iskwater, sa tabi pa ng tambakan ng basura. Naalala ko tuloy ang awitin ni Gary Granada na may pamagat na “Bahay.” Tila ganuon ang nangyari kina Igme. Nagtayo ng tagpi-tagping barungbarong na pinatungan ng bato.

Hanggang magkasarilinan ang mag-asawa at nagkausap.

“Hanggang kailan ba tayo titira rito, Igme?” tanong ni Teresa. “Dito ba natin palalakihin ang ating mga magiging anak?”

Nakatunganga sa kawalan si Igme. Hindi niya mawari ang kanyang kapalaran. Ang nasabi na lang niya sa kanyang asawa na aalis din sila doon kung makakaluwag-luwag na sila. Naisip niyang umuwi sa lalawigan, ngunit anong trabaho ang madadatnan niya roon kundi magsaka na mas mabigat na trabaho kaysa pagtatapon ng basura.

“Kailan ba tayo makakaluwag-luwag? Kakarampot lang naman ang sinasahod mo, kontraktwal ka pa. Hindi pa sigurado kung kailan ka mareregular sa trabaho mo?” ungkat muli ng kanyang asawa.

“Hindi ko alam, Teresa. Basta ang alam ko, aalis tayo rito. Ayoko rin namang itira ka rito. Basta makaluwag-luwag tayo, hahanap ako ng mas maayos-ayos na kwartong uupahan natin. Basta hindi mahal o mataas ang presyo. Baka mapunta na lang sa upa ang sahod ko at hindi na tayo makakain.” Ito na lang ang malungkot na nasabi ni Igme.

“Makakaraos din tayo.” Muling sabi ni Igme sa kanyang asawa. Tila baga pagbibigay ng pag-asa sa walang kapaga-pag-asang kinabukasan.

“Tara, mahal ko, matulog muna tayo. Mag-aalas-dose na pala ng hatinggabi,” ang nasabi na lang ni Igme habang nakatitig sa kawalan.

Umalingawngaw sa di kalayuan ang isang mahinang awitin sa radyo. Tila ba batid ni Gary Granada ang kanilang sinapit. Hanggang unti-unting nakatulugan ni Igme ang pakikinig.

“Isang araw, ako'y nadalaw sa bahay-tambakan
Labinlimang mag-anak ang doo'y nagsiksikan
Nagtitiis sa munting barong-barong na sira-sira
Habang doon sa isang mansiyon, halos walang nakatira

Sa init ng tabla't karton, sila doo'y nakakulong
Sa lilim ng yerong kalawang at mga sirang gulong
Pinagtagpi-tagping basurang pinatungan ng bato
Hindi ko maintindihan, bakit ang tawag sa ganito ay bahay?

Sinulat ko ang nakita ng aking mga mata
Ang kanilang kalagayan, ginawan ko ng kanta
Iginuhit at isinalarawan ang naramdaman
At sinangguni ko sa mga taong marami ang alam

Isang bantog na senador ang unang nilapitan ko
At dalubhasang propesor ng malaking kolehiyo
At ang pinagpala sa mundo, ang diyaryo at ang pulpito
Lahat sila'y nagkasundo na ang tawag sa ganito ay bahay.”

* Unang nalathala sa pahayagang Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng pambansang samahang Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), isyu ng Setyembre 1-15, 2021, pahina 16-17.

Biyernes, Setyembre 10, 2021

Nilay

NILAY

di ko matingkala ang kulay ng kaginhawahan
dapat nga bang mangasul ang kulay ng kalangitan
kayrami nang gamot ang sa loob ko'y nagsiksikan
habang mga paruparo'y naglipana sa tiyan

sa totoo lang, hindi masarap ang magkasakit
na nalalasahan ko'y mapapakla't mapapait
wala nang kahali-halina sa gabing pusikit
lalo't di na marinig ang nagsisiyapang pipit

araw-gabi'y patuloy pa rin kaming nagsusuob
kung saan ang aking mukha sa init nakasubsob
habang kinakapa ko anumang nasasaloob
sa prinsipyong tangan ay nananatiling marubdob

di kayang ligaligin ng sakit itong pagkatha
lalo pa't naririyang buhay ang mga salita
ang mga pluma man ay gumuguhit ng pagluha
subalit ang makata'y di titigil sa paglikha

- gregoriovbituinjr.
09.10.2021

Huwebes, Setyembre 9, 2021

Swab test

SWAB TEST

inaysolate ko na ang sarili o self-quarantine
lalo't iyan ang tagubilin ng doktor sa akin
dahil kanina'y nag-swab test, bibig at ilong man din
ang resulta nito'y tatlong araw pang hihintayin

maysakit, hirap, kaya nagpa-check up na kanina
sa ospital, iba ang pakiramdam ko tuwina
mga kinakain ko nga'y madalas kong isuka
Gatorade na pilit ininom, niluwa talaga

ngayon ko lang naranasan ang ganitong trangkaso
nang dahil sa banta ng COVID ay matindi ito
higit dalawang dekada ang huling trangkaso ko
sa pangangalaga ni Ina ay gumaling ako

naka-isolate ako sa isang silid sa bahay
habang tatlong araw pa ang resulta'y hinihintay
bawal makipag-usap, talagang nakahiwalay
sana resulta'y negatibo ang asam kong tunay

- gregoriovbituinjr.
09.09.2021